Forgive yourself

خودت را ببخش

هیچ طمع نمی‌کردم که پیش از آن بخواهم بخشوده شوم، خود را ببخشم.

گاهی در اعماق افکارم صدای سوت قطاری گوش را می‌خراشید که از نقطه ی عطف بودن‌ها و نبودن‌ها به مراتب یاد می‌کرد که شاید هر ایستگاه به خود آورم که در کدامین ثانیه از زندگی به احوالم قدرت بخشیده اند تا بوسه‌ها زنم به آغوش مهرشان…

10

هر آن که می‌خواهم قدم‌های مقایسه را به میدان سخنم بیاورم… در یادم تنها سلاحی که به دفاع از خود برمی‌خیزد این است :

ما چقدر شبیه هم هستیم اگر انسان باشیم…

با دلسرایی جنان خزرجی

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *